μελαγχολία…

Περπατώ, ταξιδεύω, γελώ, κοιτάζω γύρω μου… είναι ωραία.

Περπατώ, ταξιδεύω, χωρίς πυξίδα, χωρίς προορισμό.

Και ξαφνικά ξυπνώ.

Και ξαφνικά έχω φτάσει.

Που;

Δεν αναγνωρίζω τίποτα…

Πως έφτασα εδω;

Δεν μ’ αρέσει εδώ…

Advertisements

~ από cripple στο Σεπτεμβρίου 6, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: