snow white and the madness of truth (installation) - dror feiler

Αλλοπαρμένος κυνηγώ μια πεταλούδα στ’ άστρα,

τα φλογισμένα της φτερά, στάζουν φωτιά μες στην καρδιά μου.

Και τότε αρχίζω να γελώ, μα πριν σωπάσω πάλι κλαίω,

τα ματωμένα δάκρυα στη σιωπή, βάφουνε ρόδα τα όνειρά μου.

Και σαστισμένος απορώ πως βρέθηκα εδώ χάμο,

στη χιονισμένη ακρογιαλιά – δεν με βαστούν τα γόνατά μου.

Γονατιστός αιμορραγώ, νερό και αίμα γίνονται ένα,

κι εσύ μονάχη κολυμπάς, στη ματωμένη θάλασσά μου.

Σου λέω η αγάπη είναι τρελή,

και είναι γλυκό το αίμα…

Κι όταν η αγάπη αιμορραγεί,

γλυκιά φαντάζει να ‘ναι η τρέλα…