μελαγχολία…

Περπατώ, ταξιδεύω, γελώ, κοιτάζω γύρω μου… είναι ωραία.

Περπατώ, ταξιδεύω, χωρίς πυξίδα, χωρίς προορισμό.

Και ξαφνικά ξυπνώ.

Και ξαφνικά έχω φτάσει.

Που;

Δεν αναγνωρίζω τίποτα…

Πως έφτασα εδω;

Δεν μ’ αρέσει εδώ…

~ από cripple στο Σεπτεμβρίου 6, 2008.

Υποβολή απάντησης